งานแต่งเจ้แพรว

อาทิตย์นี้ข้าพเจ้าไม่ได้ไปวัด หรือไปทำประโยชน์ต่อสังคมอย่างไร

นั่นเหตุผลเพราะ

เมื่อวันศุกร์หลังเลิกงานข้าพเจ้าเดินทางกลับบ้านที่โคราช

เพื่อร่วมงานแต่งของเจ้แพรว รุ่นพี่รุ่นน้องทางพ่อ

ก็ถือซะว่า

ข้าพเจ้าได้อยู่บ้าน

มอบความสุขให้ครอบครัว ให้ตัวเอง

และเข้าร่วมพิธีมงคลสมรสของเจ้แล้วกันนะค่ะ

ตอนนี้ก็เหนื่อยมากแล้วจากการเดินทาง

กลับมาทำงานแต่พระอาทิตย์ยังไม่ขึ้น

เหน็ดเหนื่อย และอันตราย


ขอความสวัสดีจงมาสู่ข้าพเจ้า กับการเดินทาง ทั้งบนถนน และในชีวิต

รวมไปถึงเพื่อนร่วมทางทั้งในและนอก และบนท้องถนน

เทอญ

..
สาธุ

ทำบุญ ต่อ แวะเขาสามมุข

วันนี้สลัดความเหนื่อยล้า ลุกขึ้นออกจากเตียงได้แล้วค่ะ

ช่วงที่ผ่านมางานเร่ง งานด่วน งานๆๆๆ

แต่ก็ไม่ใช่เหตุผลที่ดีเลยที่ทำให้อาทิตย์ก่อนหน้านี้ไม่ลุกออกไปทำบุญ

รู้สึกโกรธตัวเองที่มีเหตุผลไม่เพียงพอ แต่ก็ทำไปแล้ว

วันนี้ก็เกือบจะเหมือนอาทิตย์ก่อน

แต่สุดท้าย ก็ออกไปวัดโกมุทฯจนได้


วันนี้ข้าพเจ้าออกไปทำบุญที่วัดโกมุทฯ

การเดินทางเช่นเดิม แต่วันนี้ออกไปเช้ากว่าทุกวัน

ค่อยๆขับรถไป

ด้วยบรรยากาศเลียบหาดที่น่าวิ่งมาก

เกือบจะเปลี่ยนใจจอดรถแล้วออกกำลังกายแทนไปแล้ว

แต่วันนี้เราตั้งใจไปวัด ก็เลยตรงไปวัด

แวะซื้อกับข้าวเพื่อทำบุญ เช่นเคย

ข้าว1 กลับ1 ขนม1

น้ำและนมเตรียมไว้แล้ว

ทำบุญๆ ทุกอย่างเช่นเคย

เสร็จพิธีก็อยู่ล้างจานชามซะก่อน

สาธุ


หลังจากกลับจากวัด

ข้าพเจ้าก็ขับรถเลยออกไปที่เขาสามมุก

เพราะดีรีวิวไว้ว่าจะไป

ก็เลยไป ไหนๆอีกหน่อยก็จะถึงจุดหมายแล้ว

เป็นเขาเตี้ยๆ ลิงเยอะๆ

สุดท้ายไม่มีอะไร

ขึ้นไปตรงจุดชมวิวบนสุด

ชักภาพวิวมา 1

กับลิงน้อยกินถั่ว 1

แล้วก็ลงจากเขาตรงกลับห้อง

ก็ไม่มีอะไร

ไม่ได้ประทับใจอะไร

แค่ว่า..

มาถึงยอดเขาสามมุกแล้วล่ะ

55

 

วัดโกมุทฯ

อาทิตย์นี้ยังคงมุ่งหน้าเข้าวัดค่ะ

แม้จะมีหลายๆอารมณ์ หลายๆความคิด ความรู้สึก เข้ามาถาโถม ซัดกระดอนกระเด็น ให้รู้สึกเหนื่อยหน่าย อ่อนล้า ทั้งกายและใจ

แต่วันนี้ก็ลากตัวเองให้เข้าวัดจนได้ค่ะ

อาทิตย์นี้ยังคงปกติเช่นเคย ข้าพเจ้ากับพี่ๆไปวัดโกมุทรัตนารามกันค่ะ

และอยู่จนล้างจานเช่นเคย

อนุโมทนาบุญ สาธุ ด้วยนะค่ะ

"ขอให้ความสงบมาสู่จิตใจ"



กลับจากวัดข้าพเจ้าแวะซื้อบ๊อบบี้ ตุ๊กตาขนาดพอเหมาะให้ติดรถและนั่งร่วมเดินทางไปกับคนขับ
ข้าพเจ้ามีหนึ่งตัว เพื่อนรักอยากได้เหมือนที่ข้าพเจ้ามี อยากเอาไว้ในตำแหน่งรถเหมือนๆกัน

เราจะได้เดินทางไปด้วยกัน ตลอดไป

วัดบ้านหนองตะไก้

อาทิตย์นี้กลับบ้านที่โคราชมาค่ะ ก็เลยเขียนช้าไปหน่อย

แถมวันอาทิตย์ก็ไม่ได้ไปวัดซะอีก คือรอไปวัดวันพระใหญ่ วันอาสาฬหบูชาน่ะค่ะ

อาทิตย์นี้ก็เลยกลายเป็น "To day is Arsarahabucha day"


วันจันทร์ตื่นแต่เช้าอาบน้ำไปวัดค่ะ

ของที่จะถวาย ข้าว กับข้าว แม่เป็นคนเตรียมให้ทั้งหมด ลูกๆมีหน้าที่พาไป และไปวัดด้วยกัน

เมื่อถึงวัดก็เดินขึ้นศาลา ไปกราบพระประธานก่อน แล้วก็เอานม เอาเงินปัจจัย กราบไว้ยายชา (เริ่มเทศกาลเข้าพรรษา ยายก็เลยไปเป็นชีพรหมอยู่ที่วัด และน่าจะทุกๆวันพระ จนกว่าจะออกพรรษา)

เสร็จแล้วก็เอาอาหาร ลงมาจัดใส่จาน ตักข้าวใส่บาตร เทน้ำใส่กา จากนั้นก็เดินไปที่โบสถ์ เพราะที่นั่นมีอัฐิของปู่ย่าตายายอยู่ที่นั่น ไปนิมนต์พระท่านให้สวด.... เรียกว่าอะไรหว่าา?? ติดอยู่ที่ปากค่ะ นึกไม่ออก -*-" นั่นแหล่ะค่ะ เป็นการอุทิศส่วนบุญให้ญาติๆที่ล่วงลับไปแล้ว

กลับมาที่ศาลา ขึ้นมารถรับศีล รับพร ถวายอาหาร แด่พระสงฆ์

เสร็จพิธีก็กลับ ไม่มีอะไรมาก

จากนั้นก็เป็นเวลาครอบครัวค่ะ ^^

อิ่ม บุญ

อาทิตย์นี้ได้มีโอกาสไปทำบุญที่สถานที่ใหม่ๆบ้างค่ะ ริมชายหาดอ่างศิลา "วัดโกมุทรัตนาราม"

ข้าพเจ้าตื่นแต่เช้าเช่นเคย แวะซื้ออาหารไปทำบุญ เป็นอาหารใต้ร้านอร่อยๆ เลี้ยวเข้าแยกอ่างศิลาไปไม่ไกล อาหารมีให้เลือกหลากหลายและ อร่อยด้วย ต้องไปโดน 555

ถึงวัดก็จัดแจงอาหารใส่ถาดและยกเข้าไปในศาลา ทำพิธีแล้วก็ถวายอาหาร วิธีก็เช่นเคยเหมือนกับธุดงคสถานชั้นยอด คือใส่รถเข็น แล้วเลื่อนผ่านหน้าพระแต่ละรูปให้พิจารณาอาหารของญาติโยมที่นำมาถวาย

วันนี้โชคดีมีทอดผ้าป่า ข้าพเจ้ากับพี่ๆก็เลยอยู่รอร่วมทอดผ้าป่าด้วย

และวันนี้ก็มีโรงทานด้วย โอ่วววว อิ่มหนำสำราญมากๆเลย

อิ่มบุญ แล้วก็อิ่มท้องด้วย

มีทานโรงหนึ่งนำขนมมาแจกจ่าย ข้าพเจ้าได้มีโอกาสช่วยเข้าห่อขนมด้วย ตอนแรกกะว่าจะไปชิมเฉยๆ พอเห็นน้องแฝดสองคน ห่อด้วยความตั้งใจ ก็เลยอยากจะช่วยบ้าง ก็เลยยืนช่วยห่อ มาวันนี้ข้าพเจ้าเพิ่งจะรู้ว่าตัวเองห่อขนมผิดมาโดยตลอด การห่อขนมให้สวย มันมีวิธีนะ ยากที่จะอธิบายให้เข้าใจ ไว้จะทำให้เห็นภาพค่ะ

กลับจากห่อขนมก็กลับมาศาลา ได้มาช่วยพับกลีบบัวอีก โอ่ววว กุลษตรีไทยมากๆเลยค่ะ 5555


สาธุๆ


กลับจากวัดก็ไปต่อกันที่บ้านพี่แหม่ม

แวะกินส้มตำอาหารอิสาน อร่อยๆค่ะ ไม่ได้กินซะนานเลย (อิ่มจากวัดแล้วยังกินได้)

ไปเล่นบ้านพี่แหม่ม

ล้างรถเอง (เก่งม่ะค่ะ)

แล้วก็แวะกินนมร้อน ขนมปังปิ้ง

คิดถึงบรรยากาศเก่าๆ เมื่อครั้งยังอยู่มหาลัย


กิมอิ่ม.. นอนหลับ

มีความสุขๆนะค่ะ

สาธุ

เอาภาพมาฝาก

ร้านที่แวะซื้อข้าวค่ะ อยู่ไม่ไกลจากแยกอ่างศิลา

เตรียมพร้อมถวาย

นี่ๆ อิ่มแล้วก็มาช่วยงานค่ะ ล้างๆๆๆ

วิธีถวายภัตตาหารค่ะ (อยู่ชลถึงได้เห็น)

พอดีมีโรงทานค่ะ โอเลี้ยงกะชาเย็น ของยายใจบุญ

เก็กเท่ห์

พี่ญวนกะพี่ขวัญ พี่แหม่มหายไป

ไปยืนช่วยเขาห่อ นี่ค่ะผลงาน (วันนี้เพิ่งจะห่ออย่างถูกต้องเป็น)

ขนม....งา (หนึ่งรายการ ณ โรงทาน)

นี่ก็ผลงาน

วัดหงส์ปทุมาวาส

อาทิตย์นี้ข้าพเจ้าอาจจะออกไปวัดไกลหน่อย
เหตุผลเพราะต้องเดินทางเข้ากรุงเทพ เพื่อไปพบเพื่อนสนิท ที่เดินทางมาจากกำแพงเพชร
ข้าพเจ้าเบี้ยวนัดพี่ๆที่ทำงาน ในการไปวัดทำบุญยังสถานที่เดิมๆด้วยกัน
แต่กระนั้น ข้าพเจ้าก็ไม่ลืมเป้าหมายของวันอาทิตย์ ที่ได้ตั้งใจไว้
ข้าพเจ้าออกมาพบเพื่อน
และก็พาเพื่อนเข้าวัด

ข้าพเจ้าไปแถบ มธ รังสิต มหาวิทยาลัยซึ่งจบออกมาเมื่อ 2 ปีก่อน
ข้าพเจ้ามาระลึกความหลัง
ดังนั้นข้าพเจ้า จึงเดินทางมาวัดหงส์ฯ
วัดซึ่งข้าพเจ้าเคยมาคนเดียว
เมื่อครั้งพบเจอปัญหาอันหนักอึ้งจิตใจ

ข้าพเจ้ามาไหว้พระ ขอพร แล้วก็มานั่งข้างแม่น้ำเจ้าพระยา เพื่อให้อาหารปลา
ปลามากมายแหวกว่ายอยู่ที่นั่น
ทุกๆครั้งที่มีคนหว่างอาหารลงไป หม่ว่าจะเป็นอาหารปลาอัดเม็ด หรือขนมปัง
ปลาเหล่านั้น หลายๆสิบๆๆๆตัว
ต่างแหวกว่ายขึ้นมาเพื่อแย่งชิงซึ่งอาหาร

ข้าพเจ้าไม่รู้ว่าว่าปลาตัวนั้น จะได้กินไหม
ตัวโน้นกินเยอะไปหรือเปล่า

การได้กินอาหารลงท้อง
อาจต้องพึ่งความโชคดีไม่มากก็น้อย

ปลาพวกนี้คงหวังเพียงว่า
ให้อาหารหล่นใส่หัว ใส่ปาก ข้าที


เกิดเป็นปลา ยังตบตีแย่งชิง
แล้วนับภาษาอะไรกับคน

ใจคนยากแท้หยั่งถึง

ขอเพียงความสงบ มาสู่จิตใจ

มารไม่มี บารมีไม่แกร่งกล้า

อาทิตย์นี้ข้าพเจ้ายัง(พยายาม)มีโอกาสได้ไปวัด
ครั้งนี้ยังคงเป็นสถานที่เดิม ที่เคยไปเมื่อครั้งที่แล้ว
ที่นี่คือ ธุดงคสถานชั้นยอด
นำอาหารไปถวาย ฟังธรรม รับศีล ล้างจาน เช่นเคย
ข้าพเจ้ารู้ที่มาของสถานธรรมนี้คร่าวๆ
ว่ามีคุณยายท่านหนึ่ง นามสกุล "ชั้นยอด" ได้ถวายที่ไร่ ปลูกสร้างเป็นสถานปฏิบัติธรรม
ถวายให้แก่ศาสนา
นั่นคือที่มาของชื่อ ธุดงคสถานชั้นยอด

หลังจากล้างจานแล้วนั่น
มีโอกาสได้รู้จักผู้ใหญ่ท่านหนึ่ง
ชื่อ ป้าน้อย
ทราบมาว่าป้าน้อยแกเคยเป็นครูมาก่อน แต่รีไทน์ตัวเองออกมาเร็ว ตอนนั้ใฝ่ทางธรรม มากกว่าทางโลก
ป้าน้อยต้มน้ำรางจืดให้ทาน
รางจืด 7 ใบ ใบเตย7ใบ ต้มเป็นน้ำปาณะ เป็นยา

ทราบที่มาที่ไปว่า แกได้สูตรจากการอ่านหนังสือเล่มหนึ่ง ซึ่งได้มาจากวัดพุทธโคดม
แกเอาหนังสือมาให้ ว่าได้จากการบูชามา
พี่ๆเองก็เห็นประโยชน์จากหนังสือดังกล่าว
เสร็จภารกิจ จึงมุ่งหน้าไปยังวัดพุทธโคดม
เพื่อบูชาหนังสือมาอ่านบ้าง
และข้าพเจ้าก็ได้มาชุดหนึ่ง
เก็บไว้ให้ที่บ้าน


"มารไม่มี บารมีไม่แก่กล้า"

(ข้อคิดจากการฟังธรรมในวันนี้)

สาธุ