วันอาทิตย์ที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2556

วัดโกมุทฯ

อาทิตย์นี้ยังคงมุ่งหน้าเข้าวัดค่ะ

แม้จะมีหลายๆอารมณ์ หลายๆความคิด ความรู้สึก เข้ามาถาโถม ซัดกระดอนกระเด็น ให้รู้สึกเหนื่อยหน่าย อ่อนล้า ทั้งกายและใจ

แต่วันนี้ก็ลากตัวเองให้เข้าวัดจนได้ค่ะ

อาทิตย์นี้ยังคงปกติเช่นเคย ข้าพเจ้ากับพี่ๆไปวัดโกมุทรัตนารามกันค่ะ

และอยู่จนล้างจานเช่นเคย

อนุโมทนาบุญ สาธุ ด้วยนะค่ะ

"ขอให้ความสงบมาสู่จิตใจ"



กลับจากวัดข้าพเจ้าแวะซื้อบ๊อบบี้ ตุ๊กตาขนาดพอเหมาะให้ติดรถและนั่งร่วมเดินทางไปกับคนขับ
ข้าพเจ้ามีหนึ่งตัว เพื่อนรักอยากได้เหมือนที่ข้าพเจ้ามี อยากเอาไว้ในตำแหน่งรถเหมือนๆกัน

เราจะได้เดินทางไปด้วยกัน ตลอดไป

วันอังคารที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2556

วัดบ้านหนองตะไก้

อาทิตย์นี้กลับบ้านที่โคราชมาค่ะ ก็เลยเขียนช้าไปหน่อย

แถมวันอาทิตย์ก็ไม่ได้ไปวัดซะอีก คือรอไปวัดวันพระใหญ่ วันอาสาฬหบูชาน่ะค่ะ

อาทิตย์นี้ก็เลยกลายเป็น "To day is Arsarahabucha day"


วันจันทร์ตื่นแต่เช้าอาบน้ำไปวัดค่ะ

ของที่จะถวาย ข้าว กับข้าว แม่เป็นคนเตรียมให้ทั้งหมด ลูกๆมีหน้าที่พาไป และไปวัดด้วยกัน

เมื่อถึงวัดก็เดินขึ้นศาลา ไปกราบพระประธานก่อน แล้วก็เอานม เอาเงินปัจจัย กราบไว้ยายชา (เริ่มเทศกาลเข้าพรรษา ยายก็เลยไปเป็นชีพรหมอยู่ที่วัด และน่าจะทุกๆวันพระ จนกว่าจะออกพรรษา)

เสร็จแล้วก็เอาอาหาร ลงมาจัดใส่จาน ตักข้าวใส่บาตร เทน้ำใส่กา จากนั้นก็เดินไปที่โบสถ์ เพราะที่นั่นมีอัฐิของปู่ย่าตายายอยู่ที่นั่น ไปนิมนต์พระท่านให้สวด.... เรียกว่าอะไรหว่าา?? ติดอยู่ที่ปากค่ะ นึกไม่ออก -*-" นั่นแหล่ะค่ะ เป็นการอุทิศส่วนบุญให้ญาติๆที่ล่วงลับไปแล้ว

กลับมาที่ศาลา ขึ้นมารถรับศีล รับพร ถวายอาหาร แด่พระสงฆ์

เสร็จพิธีก็กลับ ไม่มีอะไรมาก

จากนั้นก็เป็นเวลาครอบครัวค่ะ ^^

วันจันทร์ที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2556

อิ่ม บุญ

อาทิตย์นี้ได้มีโอกาสไปทำบุญที่สถานที่ใหม่ๆบ้างค่ะ ริมชายหาดอ่างศิลา "วัดโกมุทรัตนาราม"

ข้าพเจ้าตื่นแต่เช้าเช่นเคย แวะซื้ออาหารไปทำบุญ เป็นอาหารใต้ร้านอร่อยๆ เลี้ยวเข้าแยกอ่างศิลาไปไม่ไกล อาหารมีให้เลือกหลากหลายและ อร่อยด้วย ต้องไปโดน 555

ถึงวัดก็จัดแจงอาหารใส่ถาดและยกเข้าไปในศาลา ทำพิธีแล้วก็ถวายอาหาร วิธีก็เช่นเคยเหมือนกับธุดงคสถานชั้นยอด คือใส่รถเข็น แล้วเลื่อนผ่านหน้าพระแต่ละรูปให้พิจารณาอาหารของญาติโยมที่นำมาถวาย

วันนี้โชคดีมีทอดผ้าป่า ข้าพเจ้ากับพี่ๆก็เลยอยู่รอร่วมทอดผ้าป่าด้วย

และวันนี้ก็มีโรงทานด้วย โอ่วววว อิ่มหนำสำราญมากๆเลย

อิ่มบุญ แล้วก็อิ่มท้องด้วย

มีทานโรงหนึ่งนำขนมมาแจกจ่าย ข้าพเจ้าได้มีโอกาสช่วยเข้าห่อขนมด้วย ตอนแรกกะว่าจะไปชิมเฉยๆ พอเห็นน้องแฝดสองคน ห่อด้วยความตั้งใจ ก็เลยอยากจะช่วยบ้าง ก็เลยยืนช่วยห่อ มาวันนี้ข้าพเจ้าเพิ่งจะรู้ว่าตัวเองห่อขนมผิดมาโดยตลอด การห่อขนมให้สวย มันมีวิธีนะ ยากที่จะอธิบายให้เข้าใจ ไว้จะทำให้เห็นภาพค่ะ

กลับจากห่อขนมก็กลับมาศาลา ได้มาช่วยพับกลีบบัวอีก โอ่ววว กุลษตรีไทยมากๆเลยค่ะ 5555


สาธุๆ


กลับจากวัดก็ไปต่อกันที่บ้านพี่แหม่ม

แวะกินส้มตำอาหารอิสาน อร่อยๆค่ะ ไม่ได้กินซะนานเลย (อิ่มจากวัดแล้วยังกินได้)

ไปเล่นบ้านพี่แหม่ม

ล้างรถเอง (เก่งม่ะค่ะ)

แล้วก็แวะกินนมร้อน ขนมปังปิ้ง

คิดถึงบรรยากาศเก่าๆ เมื่อครั้งยังอยู่มหาลัย


กิมอิ่ม.. นอนหลับ

มีความสุขๆนะค่ะ

สาธุ





เอาภาพมาฝาก

ร้านที่แวะซื้อข้าวค่ะ อยู่ไม่ไกลจากแยกอ่างศิลา

เตรียมพร้อมถวาย
นี่ๆ อิ่มแล้วก็มาช่วยงานค่ะ ล้างๆๆๆ
วิธีถวายภัตตาหารค่ะ (อยู่ชลถึงได้เห็น)


พอดีมีโรงทานค่ะ โอเลี้ยงกะชาเย็น ของยายใจบุญ


เก็กเท่ห์

พี่ญวนกะพี่ขวัญ พี่แหม่มหายไป

ไปยืนช่วยเขาห่อ นี่ค่ะผลงาน (วันนี้เพิ่งจะห่ออย่างถูกต้องเป็น)
ขนม....งา (หนึ่งรายการ ณ โรงทาน)




นี่ก็ผลงาน

วันอาทิตย์ที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2556

วัดหงส์ปทุมาวาส

อาทิตย์นี้ข้าพเจ้าอาจจะออกไปวัดไกลหน่อย
เหตุผลเพราะต้องเดินทางเข้ากรุงเทพ เพื่อไปพบเพื่อนสนิท ที่เดินทางมาจากกำแพงเพชร
ข้าพเจ้าเบี้ยวนัดพี่ๆที่ทำงาน ในการไปวัดทำบุญยังสถานที่เดิมๆด้วยกัน
แต่กระนั้น ข้าพเจ้าก็ไม่ลืมเป้าหมายของวันอาทิตย์ ที่ได้ตั้งใจไว้
ข้าพเจ้าออกมาพบเพื่อน
และก็พาเพื่อนเข้าวัด

ข้าพเจ้าไปแถบ มธ รังสิต มหาวิทยาลัยซึ่งจบออกมาเมื่อ 2 ปีก่อน
ข้าพเจ้ามาระลึกความหลัง
ดังนั้นข้าพเจ้า จึงเดินทางมาวัดหงส์ฯ
วัดซึ่งข้าพเจ้าเคยมาคนเดียว
เมื่อครั้งพบเจอปัญหาอันหนักอึ้งจิตใจ

ข้าพเจ้ามาไหว้พระ ขอพร แล้วก็มานั่งข้างแม่น้ำเจ้าพระยา เพื่อให้อาหารปลา
ปลามากมายแหวกว่ายอยู่ที่นั่น
ทุกๆครั้งที่มีคนหว่างอาหารลงไป หม่ว่าจะเป็นอาหารปลาอัดเม็ด หรือขนมปัง
ปลาเหล่านั้น หลายๆสิบๆๆๆตัว
ต่างแหวกว่ายขึ้นมาเพื่อแย่งชิงซึ่งอาหาร

ข้าพเจ้าไม่รู้ว่าว่าปลาตัวนั้น จะได้กินไหม
ตัวโน้นกินเยอะไปหรือเปล่า

การได้กินอาหารลงท้อง
อาจต้องพึ่งความโชคดีไม่มากก็น้อย

ปลาพวกนี้คงหวังเพียงว่า
ให้อาหารหล่นใส่หัว ใส่ปาก ข้าที


เกิดเป็นปลา ยังตบตีแย่งชิง
แล้วนับภาษาอะไรกับคน

ใจคนยากแท้หยั่งถึง

ขอเพียงความสงบ มาสู่จิตใจ